Home De Avalon Pagina's Grotten in Belgie The Avalon Pages Caving in Belgium

Custom Search
 


Ecological Chemistry:


Caving & Climbing gear:

Outdoor and Innovation

Gemeente Edegem:

 
SDWorx:


Omhoog/Up
Topo Grotte Strauss

Hotnews Welkom bij Avalon! Wat doen wij? Jaaroverzichten Jaar tot Jaar Straffe verhalen Europese grotten Onze ontdekkingen Grotbescherming Techniek Software Memoires holenmens Explo's Anialarra Fotogalerijen Artikels & Docs De Avalon Flash Video Zone

DE GROTTE STRAUSS (DURBUY)
In maart 1994 ontdekte SC AVALON een kleine maar mooie grot, gelegen op het grondgebied van Durbuy. De grot is van paleontologisch belang en is daarom beschermd.


 

HISTORIEK

Een clublid, Marc Stuyts, bijgenaamd "de Strauss", ontdekt tijdens een solitaire prospectie op een ijzig koude winterdag in 1992, een minuskuul spleetje (10 cm x 20 cm) dat een dampwolk uitblaast.

In maart gaat "de Strauss" met hamer en beitel zijn spleet te lijf. Het is snel duidelijk dat er zwaardere middelen nodig zijn en daarmee wordt dan ook verder gewerkt in april en juni '92. Problemen met plaatselijke jagers remmen de zaak gedurende 6 maanden af. In januari 1993 werken we nog verder, maar niemand gelooft echt in "de spleet van de Strauss" die nu over 2 meter lengte verbreed is maar nog steeds slechts 15 cm breed blijft. Wél hebben we gemerkt dat stenen die in de spleet vallen, vrij diep van een schuin vlak omlaag rollen...dus toch interessant?. Desondanks, einde der werken gedurende exact één jaar.

In januari '94 hervatten we het werk, met Hilti-breekhamer en stroomgroep. We vorderen goed in de brokkelige rots en krijgen er weer moed in. In maart '94 geeft de spleet zich eindelijk gewonnen. Een juichende Rudi schuift als eerste een steile coulée af en belandt 7 meter lager in een geconcretioneerd zaaltje. We volgen met 4 en exploreren gauw-gauw een ruime horizontale galerij en een labyrinth van drukgangetjes. Na een voorzichtige passage door een erg gedecoreerde hoek van de grot, belanden we tenslotte in een zeer brokkelige en sterk dalende galerij, die we prompt "Galerie Sprotch" dopen ("sprotch" is een zelfgemaakt woord dat bij ons in de club wordt gebruikt om onstabiele of brokkelige rots aan te duiden). Jammer genoeg levert de galerij geen vervolg op (zie foto hieronder).

Galerie Sprotch

Ook latere exploraties en desobstructies hebben weinig succes. Wel worden in de grote galerij beenderen van bruine beren gevonden. We vinden kaaksbeenderen van minstens 4 individuen, allen geheel aan de oppervlakte liggend.. Deze diersoort kwam in België voor vanaf de laatste IJstijd en stierf hier uit rond het jaar 1000 na Christus. Klaarblijkelijk zijn deze dieren niet langs de nauwe spleet binnengekomen die wij hebben verbreed. De grot kende vroeger een veel ruimere ingang, aan de oostkant van de grote horizontale galerij.

 

BESCHRIJVING

Klik voor eenTopo

Na de nauwe ingang schuiven we een sterk hellend vlak af en belanden in een vrij ruime en mooi gedecoreerde zaal. Aan onze voeten opent zich een verzakking die toegang geeft tot een 1,5 m lager gelegen horizontale galerij: de Galerie des Ours met een sectie van 1,5 x 1,5 m. In Westelijke richting kan ze over een 30tal meter worden gevolgd tot waar de sedimenten ze volledig hebben opgevuld. Onderweg kunnen we zeer mooie erosiefenomenen bewonderen, het snel stromende water heeft er de rots in zeer vloeiende vormen geboetseerd. De galerij wordt door een aantal dwarsdiaklazen doorsneden, echter allen veel te nauw.

Als we de galerij naar de andere kant volgen (oostelijk), valt vooral de vloer op, die bedekt is met honderden kleine "bloemkooltjes" die jammer genoeg onder de laarzen vergruizen. Eénzelfde spoor volgen is hier de boodschap. De galerij eindigt in een grote, zanderige éboulis die de oorspronkelijke ingang volledig afsluit.

Ten noorden van de Galerie des Ours (zie foto hiernaast), ontwikkelt zich een amusant labyrinth van onderling verbonden drukgangen, waarvan één perfect cirkelvormig is met een sectie van 1,5Galerie des Ours meter.

Terug naar de "ingangszaal"... een lage passage, waar we heel voorzichtig tussen de concreties moeten kruipen, brengt ons in de Galerie Sprotch. Hier lijken we wel in een andere grot te zijn beland. De galerij is gevormd in een "laagvoeg" en is bezaaid met grote maar dunne "plakken" rots die als dakpannen de vloer bedekken. De hoogte van de gang is zowat één meter, de breedte 3 à 4 m; de helling is sterk. Op een diepte van -20,5 meter sluit de galerij zich definitief.

De totale ontwikkeling van de grot bedraagt 159 m voor een niveauverschil van -20,5 m.

 

PALEONTOLOGISCH BELANG

Wij hebben enkel het materiaal verzameld dat zich aan de oppervlakte bevond, en de Galerie des Ours niet verder verstoord. In april 1994 hebben we de bevoegde instanties (t.t.z. F. Collin van het Museum te Ramioul, verantwoordelijke voor de opgravingen in de provincies Luik en Luxemburg) op de hoogte gebracht en hen volledig ingelicht (foto's, topo's, kadastrale gegevens etc.). Jammer genoeg wachten we tot op heden nog steeds op een reactie. Blijkbaar is de belangstelling in paleontologisch materiaal gering. Desondanks vinden we dat de grot een grondige studie verdient, het handelt hier immers over een nog totaal maagdelijke vindplaats. Beenderen van bruine beren zijn trouwens veel zeldzamer dan die van de frequentvoorkomende holenbeer.

Een mooi hoekje in de grot:

Een mooi hoekje

 

TOEGANG & LIGGING

De grot is aktueel afgesloten met een poort en is niet toegankelijk. Zolang ze niet door bevoegde instanties onderzocht is geworden, zal deze toestand niet wijzigen. Wij wensen de exacte ligging van de grot niet bekend te maken, om eventuele verstoring van de palentologische vindplaats te voorkomen. We kunnen enkel zeggen dat ze in de gemeente Durbuy ligt, Provincie Luxemburg.

 

GEOLOGIE & HYDROLOGIE

De grot is gevormd in het Givetiaan "b". Aktueel is ze fossiel, maar vroeger functioneerde ze waarschijnlijk als ondergrondse meanderafsnijding, dit dan via de Galerie des Ours en het Labyrinth. Ten einde de Galerie des Ours treffen we een 50 cm dik pakket riviergrint aan, bewijs van het ooit actieve karakter van deze gang.

De Galerie Sprotch daarentegen is eerder van tektonische oorsprong, gevormd in een laagvoeg van schisteuze kalksteen, die progressief "afbladert" in grote platen. Deze galerij volgt de helling van de lagen, hier zowat -30 à -34.

Daar de ingang zowat 17 meter boven het aktuele rivierpeil ligt, mogen we veronderstellen dat deze ondergrondse meanderafsnijding reeds zeer lang geleden ophield met functioneren, toen de rivier buiten zich in het dal insneed. Vervolgens diende de grot als schuilplaats voor beren, tot de instorting van een hoger gelegen rotsmassief de ingang voor duizenden jaren afsloot.
  

 
Contacteer/contact us:  SC Avalon vzw
Privacy beleid: Wij maken gebruik van externe advertentiebedrijven om advertenties weer te geven wanneer u onze website bezoekt. Deze bedrijven gebruiken mogelijk informatie (niet uw naam, adres, e-mailadres of telefoonnummer) over uw bezoek aan deze of aan andere websites om advertenties weer te geven over goederen en services waarin u wellicht geïnteresseerd bent. Als u hierover meer informatie wenst of als u wilt voorkomen dat deze bedrijven deze informatie gebruiken, klikt u op deze link: http://www.google.nl/privacy_ads.html