Home De Avalon Pagina's Grotten in Belgie The Avalon Pages Caving in Belgium

Custom Search
 


Ecological Chemistry:


Caving & Climbing gear:

Outdoor and Innovation

Gemeente Edegem:

 
SDWorx:


Omhoog/Up

Hotnews Welkom bij Avalon! Wat doen wij? Jaaroverzichten Jaar tot Jaar Straffe verhalen Europese grotten Onze ontdekkingen Grotbescherming Techniek Software Memoires holenmens Explo's Anialarra Fotogalerijen Artikels & Docs De Avalon Flash Video Zone

DE ANIALARRA 2002 EXPEDITIE
Resultaten in een notedop


Back Omhoog/Up Next

DE 6DE ANIALARRA INTERCLUB

Voor de 6de maal reeds organiseerde SC Avalon in augustus een Interclub expeditie op het massief van Anialarra (Pierre-St-Martin). Er namen leden deel van de Belgische clubs SC Avalon, SC Marginal, SC33, Styx, Technico, Hades OV, De Grotters, en van Speleo Nederland.

Na bijna 3 weken intensief werken op het massief kunnen wij zeer tevreden terugblikken.

De expeditie ging van start met zeer slecht weer, en deze aanslag op ons aller moreel zou maar liefst 8 dagen duren! Regen, mist en zelfs sneeuw boven in onze exploratiezone op 2100 meter hoogte waren jammer genoeg dagelijkse kost. Gelukkig was de zon ons nadien bijna twee weken lang gunstig gezind.

Ons hoofddoel was het Systeem van Anialarra, waar we weer de AN51 als ingang gebruikten.

De vele sneeuwval van afgelopen winter zorgde voor problematisch equipeerwerk in de AN51 en op -130m diende meters diep in de sneeuw te worden gegraven om het vervolg van de grot te kunnen vinden (wat absoluut noodzakelijk was: vorig jaar hadden we er 300 m touw achtergelaten!). Echter, eens de 400 m diepe puttenreeks geëquipeerd was, kon het echte werk beginnen.

Kleuring van een zijriviertje van de Anialarra-collectorDe expeditie begon met een indrukwekkende kleurproef; in samenwerking met ARSIP: 3 kg fluoresceïne werden op -420 meter in de rivier van Anialarra gegoten.

Collega’s van MJC Rodez en GS Bilbao zagen de kleurstof passeren in de collecteur van de AN8, rond -600 m diepte. Hiermee is het bewijs geleverd dat de AN8 het stroomafwaarts deel vormt van de rivier van Anialarra. Tussen de twee grotten blijft een onbekend traject van meerdere kilometers te ontdekken.

ARSIP plaatste ook fluocapteurs in Arresteliako Zilao (Rivier van Lakhoura) en in de resurgenties van het stuwmeer.

Ons hoofddoel was het verderzetten van de exploratie van de “Réseau des Affamés”, vorig jaar op het einde van de expé ontdekt. Toen was er reeds 330 m gevonden; deze keer deden de diverse ploegen er nog 836 meter bij. De Réseau des Affamés is een vrij kleine rivier, die stroomopwaarts evenwel in een afwisseling van grote wandelgangen (tot 5x5 ) of sportievere kruipstukken kan gevolgd worden. Ze loopt in Noord-Oostelijke tot Oostelijke richting en stijgt maar liefst 105 meter. Halverwege loopt een grote zijgalerij pal Noord, met einde onder enorme omhooglopende putten. Men bevindt zich hier bijna onder de AN534- Pozo de l’Eclipse (-134m). De Réseau des Affamés totaliseert 1166m. Einde op vernauwing, licht geventileerd.  Leuk is dat de laatste 50 meter van de réseau, onder de Spaans-Franse grens doorlopen. Voor de eerste keer bevindt zich een (piepklein) stukje van het Systeem van Anialarra op Frans grondgebied!

Massa's sneeuw in de AN51, hier aan de voet van de ingangsputAndere premières werden links en rechts gerealiseerd, o.m. de “Affluent Oublié”, een ruime galerij (3x3) met einde op omhooglopende putten. Lengte 211m. Ook werd eindelijk door Paul de voûte-mouillante gepasseerd aan de basis van de AN51. Ponto + Cagoule Marboré bleken onmisbare attributen en leiden na de 3 meter lange VM tot de ontdekking van de “Affluent Infernal”; 100 à 150 meter ijskoude en supernatte rivier die hoogstwaarschijnlijk een soort afsnijding vormt tussen de Réseau des Affamés en de Affluent van de AN51.

Intussen werd ook naarstig verder gewerkt aan het topograferen van reeds bekende galerijen, de meesten nooit door onze illustere voorgangers opgemeten! 615 meter werd zo toegevoegd.

Behalve de vele tochten in het Systeem van Anialarra, werden enkele andere grotten geexploreerd en getopografeerd: AN61 (+/-100 m diep, explo nog bezig); AN62 (-61m, einde op sneeuw), AN567 (-68m). Tussen de bedrijven door werden nog diverse zaken gedaan die al lang op de wachtlijst stonden, zo bv. een klim naar een lucarne in de AN73-Gouffre des Grands Frissons. Ook werden weer drie dagen besteed aan het prospecteren van de zone gelegen boven de terminus van het Systeem van Anialarra. Echter, zelfs de desobstructie van een veelbelovend blaasgat gaf niet direct grote vervolgen te zien.

Ook aan onze veelbelovende desobstructie in de AN60 werd nog twee maal gewerkt, progressie 3 meter. Reeds 25 meter zeer nauwe gang zijn nu verbreed, we zitten echt vlakbij een enorme put, de akoestiek is enorm. Maar dat zegden we vorig jaar ook...

Ook nog noteren dat één van onze leden, Rudi Bollaert, mee ging als “sherpa” met de vrienden van MJC Rodez/GS Bilbao, tijdens een zware 40 uren durende tocht naar -800 m met als doel de eindsifon van de AN8 te duiken. De duik was jammer genoeg negatief, maar Rudi zag de rivier van Anialarra eens van de andere kant!

Naar goede traditie sluiten we onze expedities af met een grote ontdekking, ook dit jaar. Het leuke was dat deze min of meer voorspeld was door de profeet van dienst, Paul De Bie, die na lang turen op topo’s en spelen met zijn laptopje tot de conclusie was gekomen dat er een enorm stroomopwaarts vervolg moest bestaan aan de indrukwekkende “Fossiele Canyon” die de ESS in 1985 had ontdekt in het Systeem van Anialarra.

En inderdaad, twee ondergrondse zoektochten later hadden we dit vervolg te pakken, daar waar het volgens alle logica moest beginnen: aan de basis van een gigantische omhooglopende put, King Kong genaamd. Daar werd een absoluut ridicuul gaatje opengemaakt van 20 cm diameter (maar met een stevige tocht) en even later stonden we weer in een reusachtige galerij (hoogte steeds minimaal 30 meter, breedte variërend van 5 tot 20 meter. In galop werd er +/- 100 meter afgelegd in een metrotunnel waarin onze halogeen lampen vergeefs plafond of het einde van trachten te ontwaren.

De "Rio Nostradamus" stort zich omlaag via een 4 meter hoge watervalDaags na de ontdekking had een driekoppige ploeg er de dag van zijn leven en blikte er tijdens een epische explo-topo tocht 641 meter reuze-galerij in. Toen het topoboek vol was stopten ze. Einde op “niets”, nog steeds grote dimensies, stevige tocht. We durven te hopen hier volgend jaar nog een ruim vervolg aan te breien!

De “Réseau Nostradamus” loopt aanvankelijk in Zuidoostelijke richting, bijna tot de “crête” tussen Anialarra en Ukerdi, en buigt dan in Oostelijke richting af. Diverse grotten openen zich boven deze nieuwe Réseau.

Deze galerij is de spectaculairste die we er ooit ontdekten. Ze gaat weliswaar stroomopwaarts, maar heeft de dimensies die men zou verwachten in de collecteur stroomafwaarts op -600 m!

Klik hier voor een live verslag van de exploratie van de "Réseau Nostradamus" in het Anialarra-systeem, in 2002:  EEN DAGJE EXPLOREREN IN HET SYSTEEM VAN ANIALARRA

In cijfers uitgedrukt deden we tijdens deze expeditie 1970 m première. In totaal topografeerden we 2728m. Het Systeem van Anialarra groeit van 11053 meter naar 12858 meter, voor een onveranderde diepte van -648 m.

Ik dank iedereen voor het entoesiasme en de inzet. In 2003 staan we er terug!

Paul De Bie,  expeditieleider

NB: in september van 21/9 tot 29/9 gaan we weer voor een weekje naar daar: Paul, Annette, Mark.

Back Omhoog/Up Next

 

 
Contacteer/contact us:  SC Avalon vzw
Privacy beleid: Wij maken gebruik van externe advertentiebedrijven om advertenties weer te geven wanneer u onze website bezoekt. Deze bedrijven gebruiken mogelijk informatie (niet uw naam, adres, e-mailadres of telefoonnummer) over uw bezoek aan deze of aan andere websites om advertenties weer te geven over goederen en services waarin u wellicht geïnteresseerd bent. Als u hierover meer informatie wenst of als u wilt voorkomen dat deze bedrijven deze informatie gebruiken, klikt u op deze link: http://www.google.nl/privacy_ads.html